Türkiye için doğa ve tarım rehberi
Arşiv kaydı. Bu sayfa, aeri.org.tr alan adında 2001–2006 yıllarında yayımlanmış eski bir kurumsal sitenin arşiv kopyasıdır. İçerik o dönemin bilgisini yansıtır ve güncel değildir; aeri dergisinin söz konusu kurumla bağı yoktur.
Yayınlar ve raporlar

Türkiye’de Sulama İşletmeciliğinin Geliştirilmesi Yönünden ?ebekelerin Bİrlik ve KooperaTİflere Devri İle Su FİyatlandIrma Yöntemlerinin…

Yayın AdıTürkİye’de Sulama İşletmecİlİğİnİn Gelİştİrİlmesİ Yönünden ?ebekelerİn Bİrlİk ve KooperaTİflere Devrİ İle Su FİyatlandIrma Yöntemlerİnİn İyİleştİrİlmesİ OlanaklarI
Proje EkibiProf. Dr. Ahmet ÖZÇELİK, Yrd. Doç. Dr. Harun? TANRIVERMİŞ, Dr. Erdemir GÜNDOŞMU?, Doç. Dr. Ahmet TURAN
Yayın TarihiKasım 1999 Ankara
Yayın No32
? ?

Dünyada canlı yaşamının devamlılığı yönünden gerekli olan su, ekonomik ve sosyal gelişmeyi doğrudan etkilemekte ve çeşitli özellikleri nedeni ile de stratejik öneme sahip olan doğal kaynaklardan biri olarak tanımlanmaktadır. Hızla artan nüfusun gıda maddeleri talebinin karşılanması amacı ile sulu tarımın yaygınlaştırılması, içme, kullanma ve sanayinin su talebindeki artışlar, mevcut yer altı ve yerüstü su kaynakları rezervini zorlamaktadır. Bu koşullarda bütün alanlarda su kullanımında etkinliğin artırılması gerekmektedir. Özellikle mevcut su kullanımının yaklaşık 3/4'ünü oluşturan tarımsal sulamada suyun etkin kullanılması, sulama işletmeciliği ve tarımda su yönetiminin yeniden düzenlenmesi ve iyileştirilmesine yönelik çalışmaların yapılmasına neden olmaktadır. Bunun için öncelikle sürdürülebilir tarımsal kalkınma ve su kaynakları yönetimi ilke olarak kabul edilmelidir. Bu kapsamda kamu sulama işletmeciliğinin üretici organizasyonlarına devredilmesi, devredilen tesislerin devamlılığının sağlanması, sulama suyunun fiyatlandırma ve tahsilat yöntemlerinin iyileştirilmesi ve kullanıcıların etkin olarak sulama hizmetleri ve yönetimine katılmalarının sağlanması gerekir.

Ülkemizde sulama işletmeciliğinin geliştirilmesi açısından tesislerin işletme, bakım ve yönetim sorumluluğunu üstlenebilecek üretici organizasyonlarının mevcut yapıları, çalışma esasları ve sorunlarının incelenmesi ve devir sonrası dönemde tesislerin devamlılığının sağlanmasına yönelik politika alternatiflerinin geliştirilmesine büyük ölçüde gereksinim bulunmaktadır. Bu alanda yeterli bilimsel araştırmalar da yapılmamıştır. Bu nedenle konu ile ilgili sorunların çözümü ve rasyonel kararların alınmasında, karar organlarına yardımcı olabilecek bir araştırmanın yapılması amaçlanmıştır. Bu amaçla gerçekleştirilen araştırmanın yürütülmesine olanak sağlayan Enstitüye, araştırma projesi kapsamında görüş ve önerilerinden yararlandığımız konu uzmanları ve proje danışmanlarına, proje sonuçlarının tartışıldığı Workshop’un değerli katılımcılarına ve özellikle araştırma sonuçlarını değerlendiren Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Tarım Ekonomisi Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. Aykut Gül'e, arazi çalışmaları aşamasında yardımlarını gördüğümüz, görüşlerinden yararlandığımız konu ile ilgili kuruluşlar ve sulama organizasyonlarının yönetici ve teknik elemanlarına ve sabırla anket sorularını cevaplandıran üreticilere teşekkür etmeyi bir borç biliriz. Araştırmanın ulusal tarım politikası yürütücülerine ve konu ile ilgilenenlere yardımcı olması en büyük dileğimizdir.